درباره وبلاگ

سلام به دوستان محبت.این وبلاگ به منظور كمك به همسفران مسافرانى تهیه وتنظیم گردیده كه فكر مى كنند اعتیاد درمان ندارد وباید تا اخر عمر بار سنگین ان را به دوش بكشند.اعتیاد اخر خط زندگى نیست اما كنگره ٦٠اخر خط اعتیاد براى كسانى است كه مى خواهند درمان شوندو تنها مكانیست كه مى توان از ان رهایى پیدا كرد.امیدوارم این وبلاگ در گسترش كنگره٦٠ نقشى هرچند كوچك داشته باشد.متشكرم.
مدیر وبلاگ : همسفرنرگس ریشی ها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
گلستان معرفت
وبلاگ همسفر نرگس-كنگره٦٠
به نام خدای مهربان

مصاحبه با استاد جهان بینی آقای امین دژاكام ( بخش اول )



از سال 81 نشانه‌هایی از وجود اختلالات در عملکرد قلب و کبد و هورمونها، بیماری استخوانی و آسم و...در من پدیدار شد و از سال 85 پدرم به من گفت که به نظر من تو باید سفر کنی ولی خودت باید به این نتیجه برسی و هیچ باوری در من شکل نگرفته بود که سفر کنم.


مصاحبه با استاد جهان بینی آقای امین دژاكام ( بخش اول )


بعداز این که جناب همسفر امین دژاکام در جلسه‌ای رسمی در شعبه شادآباد مسافر بودن خود را اعلام نمودند، بر آن شدیم تا از علت این امر آگاه شویم و حاصل این گفتگو مصاحبه‌ای شد که شاید پاسخ برخی از سؤالات شما عزیزان نیز در آن یافت شود، امیدوارم همانطور که صحبتها و پاسخهای جناب آقای امین برای ما آموزنده و کاربردی بوده، برای شما نیز خالی از آموزش نباشد.

  • خلاصه‌ای از عملکرد زندگی کنگره‌ای‌تان مربوط به سال 91؟

رفتن به چندین شعبه از نمایندگی‌های کنگره از جمله اصفهان، هیدج، سمنان، فشم، پارک لاله و ... 

پرداختن به مسائل عاطفی و احساسی در حوزه جهان بینی که حاصل آن پیدایش چندین سی دی در این رابطه بود که موانع محبت و زخم‌های عشق از آن دسته هستند.

برگزاری اردو سالانه، که برنامه ریزی و هماهنگی و اجرای آن از کارهای خیلی سنگین در سال جدید بود.

  • چرا مسافر شدید؟!....

از سال 81 نشانه‌هایی از وجود اختلالات در عملکرد قلب و کبد و هورمونها، بیماری استخوانی و آسم و...در من پدیدار شد و از سال 85 پدرم به من گفت که به نظر من تو باید سفر کنی ولی خودت باید به این نتیجه برسی و هیچ باوری در من شکل نگرفته بود که سفر کنم و تصور می‌کردم با توجه به اینکه من معلم جهان بینی هستم، به کمک همین علم می‌توانم خودم را به تعادل برسانم. طی یک دوره دوازده روزه هم اپیوم مصرف کردم ولی به نظرم آمد که این کار بی فایده است. تا اینکه در سال 87 و در اردوی چهار محال بختیاری، اتفاقات و مسائلی برای من پیش آمد که باور کردم مشکل من تنها با جهان بینی حل نخواهد شد.

  • اعلام سفر کنگره‌ای؟

سلام دوستان امین هستم یک مسافر، دو سال است که سفر ایکس انجام می‌دهم، مصرف من تا 2 گرم اپیوم خوراکی و 300 میلی گرم کشیدنی بالا رفت. در حال حاضر میزان مصرف من به یک گرم در 10 روز رسیده است به راهنمایی استاد راهنمایم جناب آقای مهندس دژاکام.

  • آیا این تغییر جایگاه شما از همسفری به مسافری در جهان بینی شما تغییری ایجاد کرده است؟

با این که نمی‌توانم تفاوت خاصی قائل شوم ولی این دنیای همسفری بود که مقدمه‌ای شد تا من مسافر شوم، تفکیک این دو کار سختی است همسفر بودن من به من کمک کرد تا مسافر شوم. در سفر ایکس حس من عوض شد، تغییراتی که بسیار مرا آرام کرد، در گذشته ارتباط برقرار کردن با من سخت بود و همیشه فاصله‌ای را در ارتباط با بچه‌های کنگره حفظ می‌کردم و رابطه و احترام آنان بیشتر به خاطر موقعیت من و یا شاید ترس بود ولی الان کاملاٌ نوع این روابط تغییر کرده است. بعد از سفرم، دنیا برایم تغییر کرد و به اصطلاح یخ وجودی‌ام شروع به آب شدن کرد و من راحت‌تر شدم و نگاه و احساسم نسبت به بچه‌های کنگره و سایر انسانهای اطرافم تغییر کرد. دایره ادراک و احساس من بزرگتر شد.

  • به نظر شما همسفر باید تابع مسافرش باشد؟ تبعیت مطلق یا مشروط؟

علیرغم این که همسفر نیروی کمکی برای مسافرش است ولی خود نیز در حال سفر است، سفری پنهانی، که تغییراتی که در او به وجود می‌آید دلیل واضحی برای سفر کردن اوست ولی بین تابع بودن و فرمانبرداری تفاوت‌هایی وجود دارد، تابع بودن او بیشتر به معنی همراه بودن است و نه از آن دست رابطه‌هایی که بین فرمانده و سرباز وجود دارد و اگر چنین تبعیتی باشد بازدهی مطلوبی را به همراه نخواهد داشت، ولی اگر تبعیت همسفر از مسافر، همانند همراهی افراد یک تیم باشد که با هم و در کنار دوست داشتن و احترام به دنبال هدف مشترکی هستند، تبعیت و همراهی سالم و درستی خواهد بود. همانطور که اعضای یک تیم، در صورت اشتباه یکی از اعضا به او گوشزد می‌کنند، در صورت به خطا رفتن مسافر، همسفر نیز باید او را متوجه سازد ولی با ادبیاتی خوب و لحنی درست. روند فرمانبرداری مطلق همسفر، روند مطلوب و مناسبی نیست.

  • چرا همیشه جایگاهها با مسافر در کنگره تعریف می‌شود نه حرکت همسفر؟

حرکت و پیشرفت همسفران همیشه تابعی از حرکت و جایگاه مسافرانشان می‌باشد به طور مثال اگر مسافر در سفر اول باشد، ولی همسفر در هرجایگاهی، سفر اولی محسوب می‌شود و تا نرسیدن مسافرش به سفر دوم تجربه خیلی از جایگاهها برای او غیر ممکن است.

 به تجربه در کنگره به من ثابت شده است که مسافر و همسفر هرگز از هم جدا نیستند، همسفران تجربه‌ای از جنس بخشش و گذشت را به دست می‌آورند. به دلیل رابطه سیستمی که همسفر با مسافر دارد هر حرکت و تغییری در او به مسافرش نیز سرایت خواهد کرد. بنابراین همسفران برای رسیدن به نتیجه دلخواه در مسافرانشان باید اول خود را بشناسد، معایب، تاریکی و پلیدی‌های خود را ببیند و در صدد برطرف کردن این مشکلات در خود باشد، پس از آن خواهد دید به طور معجزه آسایی بر روی مسافرش تأثیر می‌گذارد. من خودم زمانی می‌خواستم تغییراتی در مادر و خواهرانم به وجود آورم، ولی غیرممکن بود، به قول معروف آب در هاون کوبیدن بود، بعد از اینکه برخی از مسائل خود را حل کردم و تغییراتی در خودم به وجود آوردم به طور ناخودآگاه برروی آن‌ها نیز تأثیر گذاشت.

درست مانند عاشقی که برای رسیدن به معشوق خود مدام در حال تغییر است، تغییری متفاوت، نه از جنس ظاهری، مثل تغییر لباس و ظاهر و ... که این تغییرات باعث ایجاد فاصله در رابطه‌ها می‌شود. به کرات در کنگره دیده شده است که گروهی از مسافران سخت حرکت می‌کنند، با همسفران خود لجبازی می‌کنند و به قول معروف حرص در می‌آورند، که همه این‌ها می‌تواند نشانه‌های خوبی برای همسفر باشد، صورت مسئله خود را تغییر دهد که من چه نگاهی به زندگی داشته باشم که حرص نخورم، چه تغییری در من صورت بگیرد تا من کمتر خشمگین شوم؟ و به دنبال پاسخ برای این صورت مسئله باشد، با شروع حرکت در جهت حل این صورت مسئله، تغییرات در فکر و نگاه و عملکرد او ایجاد خواهد شد و به جایی خواهد رسید که رفتارهای مسافرش او را عصبانی و خشمگین نمی‌کند و این آغازی است برای این که حرکت و رفتار مسافرش در کنگره تغییر یابد.

به طور مثال اگر این حرکتها را به بازی فوتبال تشبیه کنیم، همسفر باید پاس منجر به گل را به مسافر بدهد تا او بتواند توپ را به گل تبدیل کند و الا اگر هی بگوییم که چرا تیم ما برنده نمی‌شود چرا فلانی گل نمی‌زند و حرفهایی از این دست ...هرگز به پیروزی نخواهیم رسید. در صورتی که اگر به رفتارهای خود توجه کنی و درزمان مناسب شرایط گل زدن را برای مسافرت پدید آوری، جهش آغاز خواهد شد، درست است که گاهی سالها پشت چراغ قرمز توقف کرده‌ای، ولی حرکت بعدی با جهش بیشتری خواهد بود و در زمان کوتاهی پیشرفتهای بسیاری را به دست خواهی آورد.

  • دنیای همسفری را بیشتر دوست دارید یا دنیای مسافری را؟

هرچند که من هنوز به طور کامل دنیای مسافری را درک نکرده‌ام، در حال حاضر دنیای همسفری را بیشتر دوست دارم، همسفر بودن در زندگی همه چیز را برای من به وجود آورد و درک کاملی از همسفر بودن دارم.

  • گاهی اوقات همسفران به دلیل درک نکردن شرایط و دنیای مسافران، آنان را مورد قضاوت و قیاس قرار می‌دهند، آیا این عملکرد که به دلیل نشناختن فضای مسافران است مشمول قانون «کارما» می‌شود؟

همه رفتارهای ما شامل قانون کارما می‌شود، بعضی از کارماها آموزش و بعضی تنبیه هستند. هر قضاوت و قیاس اشتباهی، اولین نتیجه را برای خود آدم دارد، همانطور که تا خدمت می‌کنی، حست تغییر می‌کند و این پاسخ و نتیجه خدمت است، همین که در جریان قضاوت و قیاسها حس انسان خراب می‌شود، عصبانی و بهم ریخته است و حالش خراب می‌شود نتیجه همان قضاوتهای اشتباهش بوده است.

  • برنامه شما برای جهان بینی کنگره 60 در سال جاری؟

تکمیل مباحثی که امسال مطرح نموده‌ام از جمله عشق و محبت و تکمیل کردن موضوعاتی همچون بخشش که تعدادی از صور تاریک آن هنوز مشخص نشده است و با تعادل ایجاد کردن در برنامه‌هایم، دوره‌های آموزشی مخصوص راهنمایان نیز برگزار کنم، زیرا به اعتقاد من سرچشمه جاری شدن آموزشها در کنگره، کمک راهنمایان هستند. برخی از نوشتارهای خود را تکمیل کنم و در اختیار دیگران قرار دهم.

  • آیا در مسیر سفر ایکس، موانعی نیز در سر راهتان قرار گرفت؟

بله، سخت‌ترین تجربه زندگی من، سفر ایکس می‌باشد، درست مانند این که ساختمانهای ناهمگونی در وجود انسان شکل گرفته که باید خراب شوند و از نو ساخته شوند، گاهی اوقات هنگام مواجهه با چالشها و شوکهایی که در طی سفر ایجاد می‌شود، می‌گفتم ای کاش سفر نمی‌کردم، چیزهایی را الان می‌بینم که قبلاٌ نمی‌دیدم، در گذشته دایره من محدود بود ولی حالا به نقاطی می‌رسم که کاملاٌ توقف می‌کنم که فکر می‌کنم بدتر از آن نمی‌شود ....

به طور مثال در پله یک گرم هفت روز بودم که درس بزرگی یاد گرفتم، وقتی از رابطه عشقی که به بن بست رسیده بود خارج شدم، دیگر داروی من جواب بدن مرا نمی‌داد، در مدت دو ماه مانند کسانی که در دوره سقوط آزاد هستند، بودم، دچار عوارض بسیارشدیدی شدم از جمله اختلالات در سیستم هاضمه، بی خوابی‌های ممتد، دردهای فیزیکی و اضطرابهای طولانی، تا اینکه مجبور شدم داروی خودم را افزایش دهم، در بعضی از پله‌ها کاملاٌ قفل می‌شدم و نمی‌توانستم به جلو بروم. نمی‌توانستم درس بخوانم، موسیقی را دنبال نمی‌کردم و درکل هیچ کار مفیدی انجام نمی‌دادم.

  • می‌شود این عوارض را نوعی برون ریزی نامید؟

البته، ناراحتی‌ها و مسائلی که در وجود من رسوب کرده بود و من در طول این سفر با این وجوه از خودم روبرو می‌شدم و این مقابله بسیار سختی بود. درست مانند رینگ بوکس، در داخل رینگ، ضربه می‌خوری، بیرون کمی تو را باد می‌زنند و دوباره به داخل رینگ می‌روی. استراحت بیرون از صحنه، زمانی است که داروی خود را مصرف می‌کنی، در این زمان برای مدتی کوتاه حالت خوب است ولی دوباره باید به مبارزه ادامه دهی، این گونه است که پالایش صورت می‌گیرد.

  • آیا این موانع در دوران همسفر بودنتان نیز در مسیرتان قرار داشت؟ 

بله، اگر همان صحنه مبارزه بوکس را فرض کنیم، همسفری یعنی همیشه در صحنه باشی و ضربه بخوری، و دارویی نیست که تسکین بیابی. در همسفر بودن فشار همیشه هست بدون نوسان، مثل این که همیشه در حوض آب سرد باشی، ولی در دوران مسافری، شوک وارد می‌شود، اول داخل آب گرم می‌شوی، بعد وارد آب سرد و این سخت‌تر است.

  • معیار سنجش شما برای جهان بینی افراد؟

عکس العمل آنان در مقابل قدرت، این قدرت می‌تواند جانی، جایگاهی، مالی و یا توجه دیگران باشد. اگر با کسب این قدرت رفتارش بد نشد نشان از ظرفیت پذیرش فرد است ولی اگر مثلاً با قرار گرفتن در جایگاه مرزبانی، یا پر جمعیت‌تر شدن لژیون و... محبتش کمتر شد، خود فرمان شد، دنبال آموزش در این جایگاهها نبود، نشانی از جهان بینی ضعیف آن شخص دارد.

جهان بینی در مصیبت هم قابل سنجش است، عکس العمل شخص در زمان مشکلات معیار سنجش خواهد بود البته نه لزوماٌ عکس العمل های لحظه‌ای، بلکه در یک بازه زمانی باید میانگینی از روابط و عکس العمل ها را اندازه گیری کرد مثلاٌ ارتباط با دیگران، خدمت کردن، مسائل شخصی و...

  • چگونه جهان بینی خود را ارزیابی کنیم؟

حس. وقتی که حس شما بد می‌شود، مثلاٌ زمانی که بهانه گیر، عصبی و یا پرخاشگر می‌شوی یعنی به اشکالی در درون خود نزدیک شده‌ای، مثل دستگاه گنج یاب که وقتی به فلزی نزدیک می‌شود صدا می‌دهد، وقتی حس انسان بد شود یعنی به گره‌ای نزدیک شده است و اگر این گره‌ها و اشکالات زیاد باشد در اکثر مواقع حس ما خوب نیست و این نشانه‌ای بر ضعیف بودن جهان بینی است و برای بهتر شدن جهان بینی باید بیشتر تلاش نماید.

  • آیا به حس می‌توان اطمینان کرد؟

بله، اگر در زندگی خود صادق باشیم و نقابهایی کمتری داشته باشیم، حس ما قابل اطمینان تر است. یکی از راه‌های آسیب رساندن به حس خود واقعی خود نبودن است، به طور مثال اگر از رفتاری ناراضی هستی اعلام کنی که دوست داری و کاری را انجام دهی که دوست نداری و... انسان‌هایی که راحت‌تر حرف و پیام خود را انتقال می‌دهند (بدون توهین) حس‌هایشان طبیعی‌تر و قابل اطمینان تر است.

منبع: جمعیت احیاء انسانی کنگره 60



نوع مطلب : مطالب آموزنده، جهان بینی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 29 فروردین 1397 06:28 ب.ظ
سپاس از شما استاد محترم مطالعه مطالب فوق باعث گردید من همسفرم را بیارم کنگره وبسیاری از مشکلات من حل شد ارزوی پیروزی در همه مراحل زندگی را برایتان دارم
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 03:25 ب.ظ
دوستتون دارم به خاطر لطف حضرتعالی به جویندگان نوری که در تاریکیها گمشده اند و بدنبال روزنه امیدی میگردند. سپاس فراوان
جمعه 20 فروردین 1395 08:33 ب.ظ
بسیار عالی و آموزنده و متفاوت و وپر محتوا بود.
خدا قوت و دست مریزاد خدمت شما خانم نرگس عزیز
واقعا استفاده کردم و لذت بردم.

نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


   
 
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات